nienawiść szósta.

Co czujesz, gdy widzisz  niedoszłego kochanka przed swoimi drzwiami? Radość? Nie, ty nie cieszysz się z byle powodu. Zaskoczenie? Ciebie mało co zaskakuje. Zmieszanie? A skąd. Jesteś mistrzynią trudnych sytuacji i ciętej riposty. Pożądanie? Hm, coś na jego kształt zaczyna powoli dawać o sobie znać, w postaci charakterystycznego mrowienia w sferach erogennych. Ale w tym momencie najgłośniejsza jest złość. Bo zjawia się nie w porę, kiedy ty zajmujesz się Olikiem. Pod nieobecność ojca, który pojechał załatwiać ostatnie sprawy związane z rozwodem, jesteś tymczasowym strażnikiem dziecięcia. Które, nawiasem mówiąc, biega po mieszkaniu, umalowane w wojenne indiańskie barwy, wydając coraz głośniejsze okrzyki.

- Jak widzisz nie jestem sama- uśmiechasz się krzywo i poprawiasz barwny pióropusz, który zdobi twoją głowę.

- Witaj, Pocahontas- mówi i delikatnie się uśmiecha, patrząc na twoją postrzępioną sukienkę- to strój godowy?

- Nie, właśnie przerwałeś mi polowanie- puszczasz oczko i gestem zapraszasz go do środka. Nie pytasz, dlaczego przyszedł, ani dlaczego kilka dni się nie odzywał. Intuicyjnie wabisz, chcesz żeby patrzył, pożądał. Zwabiony zamieszaniem, przybiega do was mały Indianin, z łyżką służącą za topór.

- Witaj, biały człowieku uhu uhu!- mruczy donośnym basem, wykonując naokoło siatkarza przywitalny taniec. Wygląda to przekomicznie, ale zachowujesz pełną powagę- pozwolę ci zostać jednym z moich wojowników, gdy złapiesz dla mnie zwierzynę!- rozkazuje brzdąc, w swym majestacie kreśląc rękoma zachęcające ruchy.

- Tak jest, wodzu!- kiwa głową Zbyszek i przyłącza się do szalonego, wojennego tańca, głośno tupiąc o podłogę. Po chwili wszyscy troje biegacie po mieszkaniu, wydając okrzyki i „polując”. Szaleńcza zabawa kończy się, gdy mały Oliwier pada zmęczony na kanapę w salonie i momentalnie zaczyna pochrapywać. Z uśmiechem pochylasz się nad nim i całujesz w rozmarzone czółko.

- Daj, ja go przeniosę- szepcze Zibi, po czym delikatnie bierze małego na ręce. Kierujesz go do sypialni, w której postawiliście już z Michałem łóżeczko. Okrywasz małego kołderką w dinozaury i gasisz lampkę stojącą na nocnym stoliku. Czujesz na biodrach wielkie ręce Bartmana i jego ciepły oddech na szyi. Odwracasz się gwałtownie i stajesz z nim oko w oko. Jesteś na tyle wysoka, że możecie spokojnie mierzyć się wzrokiem. No dobrze, musisz lekko stanąć na palcach.

- Chyba oszalałeś- szepczesz, żeby nie obudzić Olika- chodźmy stąd- ciągniesz go za rękę i na palcach wychodzicie z pokoju. Delikatnie zamykasz drzwi i po chwili zostajesz gwałtownie oparta plecami o ścianę. Jego spragnione ciebie ręce, błądzą po twojej szyi, delikatnie muskają uda a usta odszukują się nawzajem. Dajesz się pocałować, raz jeden, zachłannie i namiętnie. Wiesz, że gdy mu pozwolisz, wziąłby cię pod tą ścianą, jęcząc głośno do ucha twoje imię. Ale zdajesz sobie sprawę, że za niewielką warstwą cegieł posapuje przez sen mały chłopczyk, którego za nic w świecie nie chcesz obudzić. Zdecydowanie odsuwasz od siebie podnieconego wielkoluda i normując oddech, przechodzisz do kuchni. Pochylasz się nad blatem i strasz się sklecić jakąś godną pana atakującego kolację.

- Laura…- mruczy ci do ucha, zaciskając jedną łapę na twoim nadgarstku, którego ręka trzyma ostry nóż. Druga ląduje na talii, miękko odszukując swoje jak gdyby przeznaczone jej miejsce.

- No?- wzdychasz, przekrzywiając głowę i patrząc na niego kątem oka. Jego zielone oczy błyszczą drapieżnie, widzisz w nich to, co chciałaś od początku waszej znajomości.

- Fajnie dziś było. Lubię bawić się w Indian- mówi, a ty doznajesz lekkiego zawodu. Chciałabyś, żeby powiedział jak bardzo cię pragnie. Chcesz słów, zapewnień, same władcze gesty ci nie wystarczają. Nie oddasz mu się tylko po to, by zaspokoił swojego niewyżytego penisa. Chcesz mieć go na więcej niż tylko jedną noc. Ty CHCESZ.

- Tak się bawić nie będziemy, panie Bartman- mówisz spokojnie i odwracasz się do niego.

- Laura, możesz odłożyć ten nóż?- śmieje się nerwowo, widząc twoją groźną minę.

- Spokojnie, nic ci nie zrobię- uśmiechasz się dziko i kierujesz go ostrzem w stronę kanapy. Posłusznie cofa się i zahacza nogami o krawędź miękkiego siedzenia. Sadowi się, a ty wtedy spokojnie odnosisz nóż na swoje miejsce. Jak gdyby nigdy nic, przynosisz mu kubek z herbatą i talerz kanapek, siadając naprzeciwko niego w fotelu. Zdziwiony sięga po chleb, wciąż nie spuszczając z ciebie wzroku. Zajadacie w ciszy, żadne nie chce odezwać się pierwsze.

- Co to było?- pyta, gdy talerz jest już pusty i nie ma czym zapchać ust.

- Tylko tak można cię zmusić do zostawienia mojego ciała w spokoju- wzruszasz ramionami, w duchu śmiejąc się z jego miny. Masz ochotę zarechotać ze swojego żartu, ale chcesz też go pomęczyć niepewnością. Tak, na pewno jesteś wariatką, która w chwili nieuwagi dźgnie go nożem. Ależ pan naiwny, panie Zbyszku!

- Dlaczego się śmiejesz?- pyta, wnikliwie wpatrując się w twoje oczy.

- Nie sądziłam że to aż tak widać- mrugasz do niego i po chwili oboje trzymacie się za brzuchy, ocierając sobie łzy radości.

***

Do niczego między wami nie doszło. Ani tego, ani następnej wieczora, kiedy znowu cię odwiedził. Siedzieliście na kanapie, bawiliście się z Olikiem, rozmawialiście, przekomarzaliście. Jego zapał ostygł, gdy twoje dobitne i logiczne wypowiedzi sprowadziły waszą komunikację do ludzkiego, nie zwierzęcego poziomu. Chcesz to dobrze rozegrać. Nie możesz oddać mu się na początku, bo będziesz tylko zwykłą, chamską dziwką, która odbija faceta innej. A ty nie lubisz być w cieniu. Chcesz błyszczeć na pierwszym planie.

Kilka dni później...

Wiesz że następnego dnia wraca Michał. Wiesz, że chciałaś zaczekać, nie robić tego w ten sposób. Ale wiesz, że nie będziesz mogła tak swobodnie gościć tu Zbyszka. Wiesz, że być może to wasza ostatnia chwila spędzona na intymnej rozmowie, w tym miejscu, gdy Olik już zaśnie. I chcesz tego. Nawet jeśli masz odebrać Zbyszka innej kobiecie, zdeptać jej idealny świat swoimi głośnymi jękami. Tak, jesteś egoistką. Cholerną, stawiającą na piedestale swoje zachcianki.
Zmoczona po wesołym kąpaniu chłopca, pozwalasz by szybko zrzucił z ciebie koszulkę. Rozpinasz mu guziki koszuli, nieustannie całując te seksowne, pełne wargi. Zdejmujesz z jego ramion miękki materiał i błądzisz dłońmi po wyrzeźbionych bicepsach. Mocno przyciąga cię do siebie i szybkim ruchem pozbawia stanika. Cieszy się twoimi piersiami, obdarzając je milionami pocałunków. Chcesz by był bardziej drapieżny, czujesz przyjemny dreszcz w okolicach podbrzusza. Błyskawicznie pozbywacie się dolnej warstwy odzieży i lądujecie w wannie pełnej ciepłej wody. O matulu. Jeszcze nigdy, w swoim bujnym życiu erotycznym nie kochałaś się w wodzie. Mocne, dokładne pchnięcia Zbyszka w połączeniu z namiętnymi pocałunkami i pieszczącą skórę woda, powodują twoje niepohamowane, głośne jęczenie. Przyciągasz go udami, by mógł być w tobie jeszcze głębiej, a palce, poszukujące czegokolwiek do złapania i tarmoszenia, wbijasz w jego umięśnione plecy. Dyszy ci do ucha, jego przyśpieszone bicie serca i chlupot wody są jak najpiękniejsza muzyka. Szalony taniec dwóch ciał kończycie głośnym szczytowaniem, zatapiając swoje usta w mocnym pocałunku, co wycisza elementy akustyczne. Kładziesz się na nim, wtulając w cudowny tors. Obejmuje cię mocno ramionami, i całuje we włosy.

- Co z Ksenią?- pytasz, gdy przypominasz sobie o istnieniu kogoś tak niepotrzebnego.

- Właśnie doprowadziłem cię do głośnego orgazmu, a ty pytasz o moją dziewczynę?- mówi zniesmaczony, rozluźniając uścisk. Unosisz się i siadasz na nim okrakiem, patrząc stanowczo w oczy.

- Dokładnie tak- mrużysz powieki i przyglądasz się jego zielonym tęczówkom.

- Zerwę z nią- mówi zdecydowanie.

- Tyle chciałam usłyszeć- mruczysz i pozwalasz by w ciebie ponownie wszedł. Szalony rollercoaster właśnie włączył drugi bieg.

~*~

 Przepraszam, musiałam. Sceny łóżkowe miały być później, ale jak już zaczęłam pisać to nie mogłam przestać *.*

Jakoś tak mi się smutno zrobiło gdy skończyłam. Bo wesoły Olik, bo Winiar, bo inna Laurka. I stanowczo- romantyczny Zibi. 

Czekam na szczere opinie, te niepochlebne również. Bo mimo wszystko to zdrada. 

Całuski, S. ;*

zapraszam na dziką, 17 rozdział
Kiedyś, coś się TU pojawi. Na razie jest projekt i bohaterowie.

EDIT:
Próbuję swoich sił w duecie, z Happiness. Gdyby ktoś chciał- zapraszamy :)
CZARNA KREW.