nienawiść trzynasta.

Popijasz parujący płyn, który przyniósł ci zachwycony kelner. Czujesz jego spojrzenie na swoich plecach, ale nie robi to na tobie najmniejszego wrażenia. Kiedyś takiego przystojniaczka z chęcią zaprosiłabyś do siebie. Ale nie teraz. Nie w momencie, gdy masz na własność ogiera, boga seksu, najbardziej męskiego i podniecającego kochanka, jakim jest Zbigniew B. Teraz to on zaspokaja cię niemal każdej nocy, doprowadzając do szaleństwa i myśli o jakich istnieniu nie miałaś wcześniej pojęcia. Bo poza upojnym seksem daje ci coś więcej- poczucie bezpieczeństwa. Nie wymyka się nad ranem jak wcześniejsi kochankowie. Nie zapisuje ci na ręce swojego numeru telefonu, z gorącą prośbą byś zadzwoniła. Po prostu jest. Budzi się przy tobie, łaskocząc w nos i całując w czoło. Robi śniadanie, wyciąga do kina i rozbraja swoimi żartami. Pomaga w opiece nad Olikiem, gdy Michał załatwia swoje sprawy. Jest najlepszym prezentem od losu, jaki mogłaś dostać. Zadośćuczynienie za te wszystkie lata bólu, nienawiści i samotności. Jedynym minusem waszej znajomości jest jego eks. Wojowniczka Ksenia, z którą łączą cię więzy krwi. Kiedyś, za starych czasów, zwyczajnie sklęłabyś ją i potraktowała twardą pięścią. Tak się załatwiało porachunki na twoim osiedlu. Ale teraz? Kiedy odzyskałaś ojca, rodzinę, ich przywiązanie i swoistego rodzaju miłość, nie potrafiłabyś jej skrzywdzić. Tym bardziej, że Julek wyzwalał w tobie opiekuńcze odruchy i swoista więź jaka wytworzyła się między wami, hamowała twoje zapędy. Jako jedyna osoba w twoim życiu, budził respekt i totalne uznanie. Liczyłaś się z każdą jego radą, każdym słowem. Dziwne jak na to, że poznałaś go stosunkowo niedawno, prawda?

- Przepraszam za spóźnienie- słodko uśmiechnięta Józia materializuje się przed twoim stolikiem.

- Cześć. Tylko błagam- bez takich. Ja nie trawię ciebie a ty mnie- także daruj sobie te dwulicowe uśmieszki- mrużysz oczy, mierząc ją od stóp do głów.

- Racja. Nie popadajmy w paranoję- przejmuje twój stanowczy ton, siadając naprzeciwko. Od razu zjawia się kelner, proponując szeroki zestaw ciepłych napojów. Mimo że to ona składa zamówienie, mężczyzna ani na chwilę nie odwraca od ciebie wzroku. Podenerwowana Zarębowa rzuca pełne gromów spojrzenie, ale ten jest obecnie w innym wszechświecie. Swoich nabrzmiałych spodni.

- Słucham- opierasz się o wygodne siedzenie, gdy blondynka dostała już swoją kawę.

- Po pierwsze, nie takim tonem. Zasługuję na jakiś szacunek- syczy, pochylając się w twoją stronę.

- Nie zasługujesz, Józka. Nie po tym co zrobiłaś nam wszystkim- wbijasz w nią oskarżycielski palec, a ona krzywi się w okropnym grymasie.

- Zrobiłam co do mnie należało, mała suko- szepcze z nienawiścią, aż marszczy się jej zbotoksowane czoło.

- O proszę, w końcu jesteś szczera- uśmiechasz się szeroko i postukujesz łyżeczką o blat stolika- może coś więcej?

- Co chcesz wiedzieć?- warczy przez zęby, zupełnie jak agresywny, gotowy do ataku rottweiler.

- Może zacznijmy od początku. Jak to było z tobą i moją matką? Wiedziałaś o mnie?- ciekawie przyglądasz się jej tężejącej twarzy, z której całkowicie odpłynęła krew.

- Z twoją matką przyjaźniłam się, od kiedy razem pracowałyśmy w agencji modelek. Tylko ja wiedziałam jaką tajemnicę skrywa, od kogo uciekła- jej oczy pokrywają się mgłą wspomnień.

- Dobrze. Teraz Julek. Kiedyś mi powiedziała że ty właśnie ich poznałaś- wykonujesz ręką ponaglający gest, chcąc przyśpieszyć to przesłuchanie.

- Tak. Julek był moim przyjacielem z dzieciństwa. Poznałam ich na jakiejś branżowej imprezie, od razu zaiskrzyło. Niedługo potem Ilona zaszła w ciążę, lubiła się puszczać…

- I to cię bolało? Że ona będzie mieć dziecko a ty nie?

- Nie rozumiesz. Ja go kochałam. Zawsze. A Ilona zwyczajnie mi go odebrała, nawet nie pytając czy mi zależy. Jakby tego było mało, chciała usidlić go na dziecko- Józka zaciska kciuki, aż bieleją jej kłykcie. Prawdziwe emocje, które dotąd ukrywała, ponownie wypłynęły na wierzch.

- To nie powód żeby zabierać dziecku ojca- kwitujesz, oskarżając.

- Byłam młoda, zaślepiona miłością i nienawiścią do Ilony. A Julek nie chciał się angażować, nie wyobrażał sobie stałego związku, dziecka. Wmówiłam mu, że Ilona zamierza usunąć ciążę i wyjeżdża zagranicę. Posłuchał, z moim zdaniem liczył się najbardziej. Dostał propozycję pracy w Rzeszowie, przyjął ją. Musiałam coś zrobić, żeby więcej go nie szukała. Chciałam go mieć tylko dla siebie. Dlatego, gdy zdarzył się wypadek samochodowy na trasie Łódź- Rzeszów, dałam Ilonie do zrozumienia że to on siedział za kierownicą.

- I nie dociekała? Nie domyśliła się niczego, jak zwyczajnie zniknęłaś?- nie mogłaś uwierzyć w głupotę swojej matki. W to, że zostawiła wszystko bez wyjaśnienia.

- Ona już wtedy nie panowała nad sobą. Próba aborcji, potem szpital psychiatryczny… Myślisz że miała do tego głowę?- cyniczna Józefina. Diabeł wcielony.

- Jesteś straszną suką. Spieprzyłaś całe życie swojej „przyjaciółce”, mnie, i przede wszystkim doprowadziłaś do śmierci mojej bliźniaczki- syczysz wściekła, czujesz jak krew buzuje w twoich żyłach jeszcze szybciej. Może nienawidziłaś swojej matki. Może uważałaś ją za największą zakałę świata. Może życzyłaś jej kociołka u Lucyfera. Ale teraz wiedziałaś dlaczego taka była.

- Nie, Laura. Ona zawsze była nienormalna. A ja chciałam uchronić Julka od związku z wariatką- broni się jeszcze, ale ty nie przerywasz swoich oskarżeń.

- Powiedz mi, jak mogłaś pieprzyć się z Julkiem, mając świadomość co zrobiłaś? Ślubować w kościele, przed Bogiem, kiedy pozwoliłaś na śmierć nienarodzonego dziecka? Na destrukcję swojej niegdyś najlepszej przyjaciółki?- cedzisz słowa spokojnie, niemal bez emocji. Jesteś zimna jak głaz, i to wzbudza największe przerażenie u twojej rozmówczyni. W jej oczach dostrzegasz strach. Bo ty, znienawidzona latorośl wariatki Winiarskiej, przywołujesz demony z przeszłości. Teraz nie będzie mogła spać spokojnie, tak jak to robiła przez ostatnie 22 lata.

Nic nie mówiąc, wstajesz i wychodzisz z kawiarni. Twoja posępność przeraża nawet ciebie. A Józka musi teraz obgryzać paznokcie ze strachu. Pamięta twoją matkę. Jej chorobę. Poznała ciebie. Wie, że nie cofniesz się przed niczym byleby ją pomścić. Ale nie wie jednego- że nagrałaś całą waszą rozmowę i teraz nie zawahasz się użyć taśmy przeciwko niej. 

Dzwonisz do Winiarskiego, ale włącza się poczta głosowa. Oliwier spędza weekend u dziadków i z matką, sądziłaś że z niebieskookim uda wam się poważnie porozmawiać. Wbiegasz szybko po schodach do apartamentu, ignorując wypasioną windę. Zdyszana przekręcasz klucz w zamku i nawet nie zdejmując butów, kierujesz się do kuchni. Trzaskając szafkami, szukasz jakiegokolwiek trunku, który w tym momencie zbawiennie wpłynąłby na twój rozszalały umysł. Dziwne odgłosy. Jakby… Nie. Niemożliwe. Zrzucając w biegu botki, kierujesz się do sypialni Michała. Z impetem otwarte drzwi ukazują zatrważający widok. Ksenia z wypisaną rozkoszą na swojej słodkiej buźce leży z rozwalonymi nogami na łóżku, a Winiarski, twój Winiarski, namiętnie ją posuwa, wydając ciche jęki. Twoje oczy rozszerzają się z przerażenia, masz ochotę zwymiotować. Michał, zauważywszy cię, momentalnie odrywa się od kochanki i odwraca w twoją stronę, zapominając że jest kompletnie nagi. A jego narzędzia nie wróciły jeszcze do skrzynki. Mleczne piersi twojej przyrodniej siostry zostają momentalnie zakryte kołdrą, a Winiarski sięga po prześcieradło. Reflektujesz się, odwracasz na pięcie i bez słowa opuszczasz pokój. Ciągle w głowie masz widok parzącej się pary. Pary, której za wszelką ceną nie chciałaś dopuścić do rzeczywistości. 

~*~

No i kto się tego spodziewał, łapka w górę?

Wiem że nie lubicie Kseni, wiem że sobie tego nie wyobrażacie. Ale to było zamierzone od początku, no. Teraz zaczyna się dziać i już bym chciała żebyście znały zakończenie tej historii... 

Postaram się dodać nowy wcześniej niż za tydzień, póki mam wakacje i jako taką wenę. 

Zapraszam też na WRONKĘ #3 i CZARNĄ #5

Zacierająca z niecierpliwości rączki, S. :D